هیچ چیز مثل قبل نمیشه و من علیرضای جدیدی نمیشم
تلاش ها فایده ای نداره؛
پایان فصل دوم.
- ۱ نظر
- ۱۳ اسفند ۰۲ ، ۲۱:۲۹
هیچ چیز مثل قبل نمیشه و من علیرضای جدیدی نمیشم
تلاش ها فایده ای نداره؛
پایان فصل دوم.
همیشه آخر سال برام سبک و با خاطره خوش تموم میشد.
اما امسال اسفند طی فشار عجیبی هستم.
یکم تونستم کنترل بکنم و از استرسم کاهش بدم.
من واقعا به این استرس ها نیاز داشتم که همه چیز رو خوب جمع و جور کنم اما الان این استرس ها زیادی شده و دارم ضربه می بینم.
وقتش هست برگردم به ورژن 1399 و این فشار رو به سخره بگیرم.
من میتونم
پس باید الان بجنگم برای خونسردی!
تهش اتفاقی نمی افته، چون من خیلی خوب قبلا اینارو جمع کردم!
یهویی تمام من فروریخت!
تمامی فشار ممکن رو دارم تجربه میکنم.
پس از آبان، الان دارم لحظات پر استرس رو تحمل میکنم!
سلام گرم به شما..
از لا به لای ترس ها و شروع موفق کارها به شما سلام می کنم.
خسته هستم. اما خوشحالم که ۱۸ روز ثبات داشتم و تونستم خیلی چیزها رو جلو ببرم.
ایستا نبودم و به سمت جلو حرکت کردم.
الان ساعت ۲:۱۹ هست و من تازه از خواب بیدار شدم.
برای خودم شام درست کردم.
و نشستم دارم اینجا مینویسم
با خودم برای نوشتن سر جنگ داشتم که ننویسم.
شرح عملکرد من تو این روزها میتونه خاطره خوبی باشه برای سال های آینده،
خسته نیستم چون تونستم به ترکیب ایده آلم دست پیدا کنم و بهینه سازی داشته باشم.
مدام این جمله "گر جگر شیر نداری سفر عشق نرو" تو ذهنم پلی میشه..
این چند روز به شدت اکتیو بودم و قصد دارم تا آخر همینجوری رو به جلو ادامه بدم.
فیزیکی خسته هستم.
ماه هاست که از زندگی دور شدم و وارد حاشیه های نه چندان جالب شدم.