روز دوزادهم بدون حرف

1-کاف:6.5 ساعت

امروز اصلا نتونستم وصل بشم. نیاز دارم به نت که بتونم پروژه ه‌ام رو ادامه بدم ولی اصلا هر کاری میکنم وصل نمیشه

همچیز خیلی افتضاح داره پیش میره

من نمیتونم اصلا جلو ببرم. خودم به  30 ساعت مفید نیاز دارم که پروژه رو تموم کنم ولی خب اما نمیشه. هر کاری میکنم انگاری دست من نیست.

دارم فشاری میشم کلا..

1-کاف : 4 ساعت

روز دهم شاید شروعی دوباره باشه. و بتونم مسیر رو پیدا کنم

اما چیزی که الان مشخص هست. اینه من اصلا تمرکز ندارم و تو این ده روز اصلا نتونستم تارگت 8 ساعت رو لمس کنم چه برسه 10 ساعت.

هیچ چیزی دیگه الان به من بستگی نداره و همچیز فقط تحت شرایط بیرونی هست.

روز نهم بدون ثبات و پوچی..

روز هشتم(دیروز) فعالیتی نبود و کلا بیمارستان بودم.

بریم تا امروز.

صدای نم نم بارون میاد و من کار رو تعطیل کردم و اینجا مشغول نوشتن شدم.

روز پنجم بدترین روز بین این چندروز بود. فقط 4 ساعت تونستم اکتیو باشم.

به  لحاظ روحی امروز شکننده بودم ولی خوب تقریبا سعی کردم جمش کنم.

سعی کردم قالب اینجا رو یکم عوض کنم

توی روز پنجم بوی شکست میاد

نگران مامانم، هنوز نمیتونه بلند بشه و راه بره، سه تا از پروژهام مونده، امتحانات پایان ترمی که به خاطر وضعیت روحی و شرایط غیر عادی الان، فقط به آمادگی ۲۰ درصد رسیدم.

خب روز چهارم  به تارگتی که تعریف کرده بودم رسیدم و 8.5 ساعت فعالیت از خودم نشون دادم.

5 مشکل عمده دارم که باید حل کنم:

خب روز دوم، روز پراتفاقاتی بود. امتحانات مجازی شد. این تصمیم خیلی به مذاق من خوش نیومد. چون ترم اول مجازی بودم و تجربش داشتم سخت گیری ها خیلی بیشتر هست و مخصوصا تو شرایط الان، امتحان دادن عجیب غریبه.

امروز تقریبا وصل شدم اما کسی نبود. و تلگرام خلوت ترین حالت ممکن بود. انگاری این چندروز به بدون اینترنت بودن عادت کرده بودم. عادت خوب..